Danıştay 4. Daire

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 8. madde uyarınca halen uygulanmaya devam edilen şekliyle 46. maddesinin 2. fıkrasında, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde, vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 8. maddesinin 3. fıkrasında, bu Kanunda yazılı sürelerin bitmesinin çalışmaya ara verme zamanına rastlaması halinde, bu sürelerin, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılacağı; 61. maddesinin 1. fıkrasında da, vergi mahkemelerinin her yıl bir eylülde başlamak üzere, yirmi temmuzdan otuz bir ağustosa kadar çalışmaya ara vereceği düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, temyize konu Vergi Mahkemesi kararının davalı idareye 27/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, otuz günlük temyiz süresinin sona erdiği 27/07/2016 tarihinin çalışmaya ara verme zamanına rastladığı, bu nedenle sürenin, ara vermenin sona erdiği günü, yani Ağustos ayının otuz birini izleyen tarihten itibaren yedi günlük sürenin bittiği 07/09/2016 çarşamba günü çalışma saati bitimine kadar uzadığı, ancak davalı idarenin, bu süre geçtikten sonra, 09/09/2016 tarihinde kayda geçen dilekçeyle temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, davalı idare tarafından Vergi Mahkemesi kararının bozulması istemiyle süresi içinde yapılmayan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin SÜRE AŞIMI NEDENİYLE REDDİNE,

2. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.