Danıştay 9. Daire

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davacının temyiz istemi bakımından;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği ifade edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket adına, bir taşınmaz satışından elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve sahte fatura kullandığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak re'sen tarh edilen; 2017 yılına ilişkin bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2017/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ve 2017/Ağustos ve 2018/Nisan, Temmuz dönemlerine ilişkin bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen reddeden, kısmen kabul edip geçici vergi aslını kaldıran .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararına yönelik davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmadığı, davalının istinaf başvurusunun ise ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği, dolayısıyla davacı yönünden Bölge İdare Mahkemesi kararının kesinleştiği ve anılan Bölge İdare Mahkemesi kararıyla davacı adına yeni ve aleyhe sonuç doğuran bir durumun da meydana gelmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Vergi Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığı görüldüğünden davacı temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.

Davalı idarenin, temyiz istemine gelince;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU

Açıklanan nedenlerle;

1.Davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine, davalının temyiz isteminin reddine,

2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının ONANMASINA,

3.Temyiz isteminde bulunan davacıdan ...-TL maktu harç alınmasına,

4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın .... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 12/06/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.